Ongelukken in de bouw

Goed bedoeld, slecht afgelopen

René* is met zijn eigenwijze gedrag een gevaar voor zichzelf, zijn collega’s en zijn werkgever. Maar soms gaat het juist uit loyaliteit mis. Daar kwam Alex*, directeur van een mooi bouwbedrijf, op een pijnlijke manier achter. “Van mijn achttien man personeel zijn er twee familie en de rest voelt als familie. Samen zetten we mooie projecten neer, we helpen elkaar. En toch ging het mis. Daardóór ging het mis.”

Even snel

Wat er gebeurde: een van de jongens zaagt houten platen op maat. Met een uurtje moet het klaar zijn, anders krijgen ze vandaag die wand niet afgetimmerd. Even het gas erop, dat doe je voor elkaar als team. Dus zet hij een deel van de machine dat hij niet gebruikt snel naast zijn werkplek, in plaats van veilig verderop. En dan gaat het mis: hij valt op het machinedeel. De houten platen vallen boven op hem en hij loopt inwendige verwondingen op. 

Eigen stomme schuld

Zijn eigen stomme schuld, vertelt hij de inspectie in het ziekenhuis. Toch krijgt Alex een boete. Vanwege de aanwezige RI&E en PVA is die 25% minder, maar Alex had hem niet gezegd dat hij dat machinedeel weg moest zetten. De rest van de matiging ging daardoor niet door. Het bedrijf moest ruim €10.000 ophoesten. En de kosten van een vervanger kwamen daar nog bij.

“Als je gewend bent iets te doen, dan zal je dat ook in een panieksituatie doen. Je moet het erin slijten, zodat het misschien wel je leven kan redden.”

De prijs van loyaliteit

Zo werd zijn teamgevoel een pijnlijke en dure zaak. En dat komt vaker voor. Bij een ander bedrijf pakte een even zo loyale werknemer even een ladder om vijf pannen recht te leggen. Zijn redenatie: als ik een hele steiger ga opzetten voor zo’n klein klusje, verliezen we er geld op. Op langdurige arbeidsongeschiktheid door rugletsel en de boete voor de baas rekende hij niet. Toch is dat wat er gebeurde.

dbmhv-3-arbo-211006-022621-online

Wake-up call

Bij het bedrijf van Alex heeft het ongeluk tot veranderingen geleid: “We zijn er allemaal van doordrongen dat veiligheid vóór alles gaat. Dat we elkaar daarmee het meeste plezier doen.” Bij het bedrijf gaat niks meer ongecontroleerd en al zeker niet ‘effe snel’. “We werken veilig of we werken niet. Ook onder tijdsdruk. Dat leidde tot irritatie - ligt wéér het werk stil - en tot verbaasde blikken, maar op een gegeven moment wordt het een gewoonte.” Dat is goed nieuws, zegt Alex: “Als je gewend bent iets te doen, dan zal je dat ook in een panieksituatie doen. Je moet het erin slijten, zodat het misschien wel je leven kan redden.”

* Alex en René bestaan niet echt. Hun verhaal is samengesteld op basis van verschillende waargebeurde gevallen bij verschillende bouwondernemingen.

© Koninklijke Bouwend Nederland